De sojacoalitie stopt, maar het werk moet en gaat door!

Na 15 jaar hebben leden van de Nederlandse Sojacoalitie besloten de coalitie op te heffen. In totaal 16 maatschappelijke organisaties werkten in de loop der jaren in de Sojacoalitie samen om de negatieve gevolgen van productie, transport, verwerking en consumptie van soja op de agenda te zetten en samen met de relevante spelers naar oplossingen te zoeken.

Geen single issue

Hoewel lang niet alle problemen zijn opgelost en er nog heel veel werk aan de winkel is, zien de organisaties die deel uitmaakten van de Sojacoalitie dat de problematiek rond soja inmiddels past in de veel bredere discussie over de problemen rond de productie van bulkproducten in het algemeen, zoals bijvoorbeeld palmolie en suikerriet. De verschillende organisaties gaan daarom door met hun activiteiten en zullen blijven samenwerken, alleen niet meer binnen een formeel samenwerkingsverband dat uitsluitend op soja is gericht.

Negatieve impact in productie- en consumptielanden

In 2003 verenigden Nederlandse ontwikkelings-, sociale-, en natuur- & milieuorganisaties zich in De Nederlandse Sojacoalitie (NSC) om aandacht te vragen voor de enorme problemen die veroorzaakt worden door productie, transport, verwerking en consumptie van soja. In de landen waar de soja wordt geproduceerd gaat het bijvoorbeeld om ontbossing, grootschalige infrastructuur, schending van mensenrechten, landroof, vervuiling en gebruik van pesticiden. In Nederland heeft de intensieve veeteelt die mogelijk wordt gemaakt door de import van grote hoeveelheden soja, grote effecten op natuur en biodiversiteit in eigen land; het mestoverschot zorgt voor milieuvervuiling en verzuring en vermesting van natuurgebieden.

De drie V’s

De organisaties pakten de problemen aan via 3 lijnen, de zogenaamde ‘3 V’s’:
• Verduurzaming van sojaproductie
• Vervanging van importsoja door duurzame eiwitbronnen uit Nederland en Europa
• Vermindering van de consumptie van dierlijke eiwitten
Door de jaren heen hebben leden van de Sojacoalitie aan de wieg gestaan van vele initiatieven die bijdroegen aan bovenstaande doelen. In een speciaal voor deze gelegenheid geproduceerd overzicht lichten we er een aantal uit.

Werk aan de winkel

Both ENDS blijft samenwerken met maatschappelijke organisaties in sojaproducerende landen en gaat in Nederland door met het bevorderen van coherentie van Nederlands beleid (handel, infrastructuur, investeringen, duurzame handelsketens). Ook draagt Both ENDS bij aan de dialoog rondom de Amsterdam Declaration in combinatie met het werk op palmolie.

In de loop der jaren maakten de volgende organisaties deel uit van de Sojacoalitie: Both ENDS (secretariaat), Agriterra, AIDEnvironment (ondersteuning), BBO (ondersteuning), Cordaid, FairFood, Greenpeace NL, Kerk in Actie, Milieudefensie, ICCO, IUCN NL, OxfamNovib, Solidaridad, Natuur & Milieu, Wereld Natuur Fonds en Wetlands International.

Brazilië oogst volgend seizoen (2016/2017) opnieuw een record aan sojabonen

De productie komt voor het eerst boven de 100 miljoen ton, verwacht de Amerikaanse landbouwraad in Brazilië. Door de grote productie van 101 miljoen ton komt er 57 miljoen ton beschikbaar voor de export, ook een record. De VS blijft nog wel de grootste producent met 116 miljoen ton, maar de Amerikaanse export blijft met 55 miljoen ton onder die van Brazilië.

Recordoogst

De landbouwraad constateert dat de Braziliaanse akkerbouwers een recordareaal inzaaien voor de nieuwe oogst van 34 miljoen hectare. Bovendien zijn de weersomstandigheden gunstig voor de pas gezaaide sojabonen. Daarom verwacht de landbouwraad op basis van de huidige inzichten een recordoogst.

Bijmengverplichting biodiesel omhoog

Ondanks de goede start van het seizoen, hebben de akkerbouwers in Brazilië volgens de landbouwraad veel zorgen. “De productiekosten zijn hoog. De rentetarieven zijn flink gestegen. Boeren krijgen moeilijker toegang tot kredieten. En de akkerbouw had het vorig seizoen financieel gezien moeilijk. De binnenlandse sojaprijzen daalden tussen juni en oktober met 19%. Telers hopen op betere prijzen als de Braziliaanse reaal in waarde gaat zakken. Bovendien gaat de bijmengverplichting met biodiesel in stappen omhoog van 7% begin dit jaar naar 10% in maart 2019.

bron: De Boerderij, 4/11/2016

Soja update 2015: Joint factsheet

Nederland heeft afspraken gemaakt om bij te dragen aan de verduurzaming en vervanging van sojaproductie en de vermindering van sojaconsumptie. De Nederlandse sojacoalitie brengt elke twee jaar een ‘Sojabarometer’ uit, waarin wordt gemeten in hoeverre die afspraken worden nagekomen. Dit is een tussenstand over 2015.

Klik hier voor het factsheet Soja tussenstand 2015

WWF Soy Scorecard 2016

The WWF Soy Scorecard 2016 scores and ranks 133 leading companies on their use of responsible soy. It looks at how these companies source soy for animal feed or animal products, so they can see how well they are addressing one of the world’s most serious environmental challenges: the irresponsible production of soy.

The WWF Soy Scorecard 2016 shows that while some front-running companies are leading the way on responsible soy, far too many are lagging behind – or hiding from responsibility completely.

This is the second in a series of WWF Soy Scorecards assessing European buyers of soy.

WWF Soy Scorecard 2016

scorecard

Nederlandse soja negen keer milieuvriendelijker dan Zuid-Amerikaanse soja

Questionmark onderzocht de milieuschade van soja uit Zuid-Amerika en Europa. In aanvulling op eerder onderzoek is nu ook de ontbossing per land bekeken evenals het verlies van biodiversiteit. Hierdoor wordt duidelijk dat het verschil in milieuschade nog veel groter is dan werd gedacht.

Fact Sheet Milieudefensie

Questionmark Rapport – Milieu-impact Zuid-Amerikaanse en Europese soja 2015

Public NGO Statement on FEFAC Soy Sourcing Guidelines

FEFAC , the European Feed Manufacturers’ Federation, recently has issued a first version of its Soy Sourcing Guidelines (August 11, 2015). These guidelines are communicated as a “professional
recommendation” for a minimum norm to be applied by European companies sourcing soy. The guidelines are the basis for a benchmark of certification standards to determine if these standards
comply with their voluntary minimum norm for import. These standards can be company‐owned or, for example, multi‐stakeholder standards.

As NGOs who have given detailed input in the earlier draft of the Guidelines (in May 2015) we herewith communicate the following.

We support the effort of FEFAC to align a diversity of feed manufacturing companies in Europe behind a common minimum norm. We appreciate that our comments on the draft were dealt with
transparently, and that some of our comments, for example on verification‐in‐the‐field, on aerial spraying of pesticides or waste disposal have been adopted in the final version.
We stress however that we cannot endorse this minimum level as it is now. A major criticism is that FEFAC’s guidelines are allowing legal deforestation and conversion of other valuable habitats.
Despite our advice, there has been no change in criteria 28 stating that ‘no soy is produced on land that was illegally deforested after a certain cut‐off date mentioned in national legislation (e.g. 2008 in Brazil, 2008 in USA etc.). NGOs indicated that the guidelines should go beyond illegal deforestation, and should refer to an internationally defined cut‐off date after which no
deforestation is allowed, as not all countries and regions have sufficient legislations in place.

Especially in the drier, vulnerable areas, that have a low protection status such as the Gran Chaco (Argentina, Bolivia, Paraguay), or the Brazilian Cerrado, actual (illegal and legal) expansion of soy far exceeds responsible levels. Various other key issues important to NGOs are considered beyond baseline level by FEFAC (e.g. the execution of a comprehensive, participatory and documented
community rights assessment, criterion 55). Also the essential maintenance and restoration of natural vegetation around bodies of water and steep slopes and hills (criterion 30) is still just
voluntary in the Guidelines.

We stress that the Guidelines should not be misinterpreted as a “new standard”, or as a guideline for “responsible” sourcing. FEFAC rightly states in its comments that these guidelines are not
‘responsible soy’ 1) ‘It is not FEFAC’s intention to misuse the claim ‘responsible soy‘. However, in the formal and informal communication of FEFAC (spokespersons) or its members the Guidelines have been applauded as a new “mainstream market solution”, a “game changer” or indeed as “responsible”1.   We find this use of the term “responsible” to be misleading. We stress that only a standard such as RTRS or sufficiently equivalent, such as Pro Terra, can currently carry the label “responsible.” We call upon retail, government and other important stakeholders in the game of market transformation, to clearly support and maintain this level of ambition.

We urge FEFAC to formulate clear ambitions and timelines to make explicit when all soy imported by FEFAC members should be produced according to their guidelines, and by when FEFAC members should be sourcing RTRS‐certified or equivalent responsible soy. In this process, monitoring volumes and transparently communicating progress towards these goals, are key. Without an explicit ambition to create volume, and push up the bar to a responsible level, the Guidelines will not be a “game changer”. Rather they risk legitimizing business as usual, and lowering Dutch, European and even global ambitions on responsible soy. At the global level, more and more companies and governments pledge to strive for zero (net) deforestation in their value chains. As an example, the Soy Sourcing Guidelines of the Consumer Goods Forum 2) try to guide companies which soy standards to adopt. Unfortunately, the minimum norm proposed by FEFAC’s does not come close to a level that meets the aspirations (on deforestation) of the CGF and its global companies. Our aim is to achieve truly responsible soy in our harbors, supermarkets, restaurants, and home kitchens.

Both ENDS
FARN (Argentina)
Fundación Vida Silvestre Argentina
IUCN NL
Natuur & Milieu (NL)
WWF (NL)

For more information:
Both ENDS – Tamara Mohr ‐ tm@bothends.org
FARN – María Marta di Paola ‐  economiaambiental@farn.org.ar
Fundación Vida Silvestre – Diego Moreno ‐  diego.moreno@vidasilvestre.org.ar
IUCN NL – Heleen van den Hombergh – heleen.vandenhombergh@iucn.nl
Natuur & Milieu – Ben Hermans – b.hermans@natuurenmilieu.nl
WWF NL – Sandra Mulder – smulder@wwf.nl

1: http://www.fefac.eu/news.aspx?CategoryID=2063&EntryID=20692
2: http://www.theconsumergoodsforum.com/download‐the‐sustainable‐soy‐sourcing‐guidelines

Soja Barometer 2014 gepubliceerd / Soy Barometer 2014 published

De Soja Barometer 2014 geeft inzicht in de hoeveelheid soja die in 2013 door Nederland werd geïmporteerd, verwerkt en geconsumeerd, en welk gedeelte daarvan verantwoord geproduceerd was. De gegevens in de Soja Barometer 2014 worden vergeleken met die uit de Soja Barometer 2012.

Soja Barometer 2014 (Dutch version)

The Soy Barometer 2014 provides insight in the quantity of soy which was imported, processed and consumed  in the Netherlands in 2013 and which part of this was produced in a responsible way. The data of the Soy Barometer 2014 are compared with those of the Soy Barometer of 2012.

Soy Barometer 2014

see also

Soy Barometer 2014. A Research report for the Dutch Soy Coalition

Artikel in Trouw belicht het niet nakomen van de afspraken door varkens- en pluimveehouderij

De varkens- en de pluimveesector houden zich niet aan afspraken om in Nederland vanaf volgend jaar alleen nog duurzaam geteelde soja te gebruiken. De Sojabarometer 2014, die onlangs is gepubliceerd, bevestigt dat beeld, meldt dagblad Trouw.

Afspraken
Volgens de beide sectoren blijkt de overeenkomst te duur. Staatssecretaris Dijksma (landbouw) en minister Ploumen (buitenlandse handel) willen het bedrijfsleven hoe dan ook aan de afspraken houden.

Duurzaam
De overeenkomst vloeit voort uit inspanningen van de Ronde Tafel voor Verantwoorde Soja (RTRS). Daarin praten boeren, bedrijfsleven, overheden en maatschappelijke organisaties om de sojaketen te verduurzamen. Soja wordt veel gebruikt in voedingsmiddelen en veevoer, maar heeft een grote milieu-voetafdruk. De Ronde Tafel – nu 180 leden uit 22 landen – is opgericht om die milieuschade te verminderen.

Klik hier voor het volledige artikel

[bron Trouw d.d. 30 oktober 2014 – auteur Kees de Vré]

WRR Rapport: Naar een voedselbeleid

Rond voedsel spelen vele maatschappelijke vragen. Zij zijn vaak aanleiding voor stevige debatten. De Nederlandse vraagstukken kunnen echter niet los worden gezien van mondiale ontwikkelingen.

Op mondiaal niveau doen zich opgaven voor op het gebied van ecologische houdbaarheid, volksgezondheid en de robuustheid van de voedselvoorziening. In Naar een voedselbeleid onderzoekt de WRR de consequenties voor Nederland van deze opgaven. Zij brengen voor Nederland specifieke kwetsbaarheden, kansen en verantwoordelijkheden met zich mee.

Het is tijd voor een expliciet voedselbeleid: beleid dat rekening houdt met de uiteenlopende waarden rond voedsel, met de samenhang tussen productie en consumptie en met de veranderde machtsverhoudingen in het voedselsysteem. De raad wijst hiernaast op de noodzaak te investeren in de veerkracht van het voedselsysteem.

WRR Rapport 93: Naar een voedselbeleid